მთავარიბიბლიაფსალმუნები

ძველი აღთქმა · ფსალმუნები

ფსალმუნები 70

ძველი აღთქმა
ფსალმუნები
701 შენ გესავ, უფალო, ნურც შევრცხვენილვარ უკუნისამდე. 2 შენი სიმართლით მიხსენი და გადამარჩინე, ყური მომაპყარ და მიშველე. 3 იყავი ჩემთვის კლდოვანი თავშესაფარი, რომ მოვდიოდე შენთან მარადჟამს; რადგან ბრძანე ჩემი შველა, რადგან ჩემი ბურჯი და ჩემი სიმაგრე ხარ. 4 ღმერთო ჩემო, მიხსენი ღვთის ხელისაგან, უკანონობის მოქმედის და მძარცველის ხელისაგან. 5 რადგან შენა ხარ ჩემი იმედი, უფალო, უფალო, ღმერთო ჩემო, ჩემი სასო ყრმობიდანვე. 6 შენზე ვიყავი დაყრდნობილი დედის მუცლიდანვე, შენ გამომიყვანე დედის წელიდან; შენ გეკუთვნის ჩემი ხოტბა მუდამ. 7 საოცრებასავით ვიყავი მრავალთათვის; და შენ ხარ ჩემი მტკიცე თავშესაფარი. 8 ივსება ჩემი პირი შენი ქებით, და შენმიერი ბრწყინვალებით ყოველჟამს. 9 ნუ უკუმაგდებ სიბერის ჟამს, უძლურების დროს ნუ მიმატოვებ. 10 რადგან მოილაპარაკეს ჩემმა მტრებმა ჩემზე და ერთად მოითათბირეს ჩემი სულის წინააღმდეგ ჩასაფრებულებმა. 11 და ამბობენ: „ღმერთმა მიატოვა იგი; დაედევნეთ და შეიპყარით, რაკი არა ჰყავს მხსნელი.” 12 ღმერთო, ნუ დამშორდები; ღმერთო ჩემო, ჩემს შესაწევად გამოეშურე. 13 დაე, შერცხვნენ და მოისპონ ჩემი სულის მაშფოთარნი; სირცხვილმა და გაწბილებამ დაბუროს ჩემთვის სიავის მაძიებლები. 14 ხოლო მე მსურს მარად მოველოდე და ვამრავლებდე შენს დიდებას. 15 ბაგენი ჩემი ილაპარაკებენ შენს სიმართლეზე, ყოველდღე შენმიერ შველაზე, რომელთა რიცხვიც არ ვიცი. 16 შევალ განსჯებში უფლის ძლიერებაზე, გავიხსენებ შენს სიმართლეს, მხოლოდ შენსას. 17 ღმერთო, შენ მასწავლიდი ყრმობიდანვე და დღემდე ვიუწყები შენს საოცრებაზე. 18 ასევე მოხუცებულობამდე და ღრმა სიბერემდე ნუ მიმატოვებ, ღმერთო, ვიდრე გავაცნობდე შენს მკლავს მომავალ თაობას და ყველა მომავალს – შენს სიძლიერეს. 19 ხოლო შენი სიმართლე, ღმერთო, ზეცამდეა, რომ ჰქმენ საქმენი დიდნი; ღმერთო, ვინ არის შენი ბადალი? 20 შენ მაჩვენე მრავალი და მძიმე გაჭირვება; კვლავ გამაცოცხლე და დედამიწის უფსკრულიდან ამომიყვანე კვლავ. 21 შენ გაამრავლე დიდება ჩემი და მობრუნდი ჩემს სანუგეშებლად. 22 მეც მადლობას გადაგიხდი ებნის საკრავით, ვადიდებ შენს ჭეშმარიტებას, ღმერთო, გიგალობებ ქნარით, წმიდაო ისრაელისა. 23 იხარებენ ჩემი ბაგენი, როს გიგალობებ შენ, და ჩემი სულიც, შენ რომ დაიხსენი. 24 ჩემი ენაც ყოველდღე წარმოსთქვამს შენს სიმართლეს; რადგან შერცხვნენ და დამცირდნენ ჩემი ავის მაძიებელნი.

ფსალმუნი 69                                                                                                                                            ფსალმუნი 71

ფსალმუნები — თავები

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48
  49. 49
  50. 50
  51. 51
  52. 52
  53. 53
  54. 54
  55. 55
  56. 56
  57. 57
  58. 58
  59. 59
  60. 60
  61. 61
  62. 62
  63. 63
  64. 64
  65. 65
  66. 66
  67. 67
  68. 68
  69. 69
  70. 70
  71. 71
  72. 72
  73. 73
  74. 74
  75. 75
  76. 76
  77. 77
  78. 78
  79. 79
  80. 80
  81. 81
  82. 82
  83. 83
  84. 84
  85. 85
  86. 86
  87. 87
  88. 88
  89. 89
  90. 90
  91. 91
  92. 92
  93. 93
  94. 94
  95. 95
  96. 96
  97. 97
  98. 98
  99. 99
  100. 100
  101. 101
  102. 102
  103. 103
  104. 104
  105. 105
  106. 106
  107. 107
  108. 108
  109. 109
  110. 110
  111. 111
  112. 112
  113. 113
  114. 114
  115. 115
  116. 116
  117. 117
  118. 118
  119. 119
  120. 120
  121. 121
  122. 122
  123. 123
  124. 124
  125. 125
  126. 126
  127. 127
  128. 128
  129. 129
  130. 130
  131. 131
  132. 132
  133. 133
  134. 134
  135. 135
  136. 136
  137. 137
  138. 138
  139. 139
  140. 140
  141. 141
  142. 142
  143. 143
  144. 144
  145. 145
  146. 146
  147. 147
  148. 148
  149. 149
  150. 150
Close
Close