HomeUncategorized

ესაია 64

ძველი აღთქმა
ესაია

641 ზეცა რომ გაგერღვია, ჩამოსულიყავი, მთები ჩამოდნებოდნენ შენს წინაშე, 2 როგორც ცეცხლი წვავს ფიჩხს, წყალს ათუხთუხებს ცეცხლი, რათა ეუწყოს შენს მტრებს შენი სახელი, რათა შენი სახის წინაშე შეძრწუნდნენ ხალხები. 3 როდესაც შენ იქმოდი საშინელებებს, რომლებსაც არ ველოდით, ჩამოდიოდი, მთები დნებოდნენ შენს წინაშე. 4 არასოდეს სმენიათ, არ გაუგონიათ, თვალს არ უნახავს სხვა ღმერთი შენს გარდა, რომ მოემოქმედოს ასეთი რამ თავის მომლოდინესათვის. 5 ეგებები მხიარულსა და სიმართლის მქმნელს, ვინც გიხსენებს შენს გზებზე. აჰა, შენ მრისხანებ, რადგან ვცოდავთ სულმუდამ, და როგორღა გადავრჩებით? 6 და გავხდით ჩვენ ყველანი უწმიდურივით, წვირიანი სამოსელივით გახდა ყოველი ჩვენი სიქველე, ფოთოლივით დავჭკნით ყველანი და ჩვენი ურჯულოება ქარივით წაგვიღებს. 7 და არავინაა შენი სახელის მხმობელი, გამოღვიძებული, რომ მოგეჭიდოს, რადგან გვიმალავ შენს სახეს და დავდნით ჩვენი ურჯულოებისაგან. 8 და ახლა, უფალო, ჩვენი მამა ხარ შენ, ჩვენ თიხა ვართ, შენ კი ჩვენი შემქმნელი; შენი ხელის ნაკეთები ვართ ჩვენ ყველანი. 9 ნუ განრისხდები, უფალო, მეტისმეტად და სამუდამოდ ნუ გეხსომება ურჯულოება. აჰა, შეხედე, შენი ერი ვართ ჩვენ ყველანი. 10 შენი წმიდა ქალაქები გაუდაბურდნენ, სიონი უდაბნოა, იერუსალიმი – უკაცრიელი. 11 სახლი ჩვენი სიწმიდისა და დიდებისა, სადაც გაქებდნენ ჩვენი მამები, ცეცხლში დასაწველი გახდა, და ყოველივე ჩვენთვის ძვირფასი ნანგრევებად იქცა. 12 ნუთუ ამაზე კიდევ შეიკავებ თავს? უფალო, გაჩუმდები და გაგვტანჯავ მეტისმეტად?
თავი სამოცდამესამე                                                                                                           თავი სამოცდამეხუთე

COMMENTS