Homeბიბლიაახალი აღთქმა

ლუკას 2

ახალი აღთქმა
ლუკას სახარება 
იესოს შობა

21 იმ დღეებში გამოვიდა კეისარ ავგუსტუსის ბრძანება: აღეწერათ მთელი მსოფლიო. ეს აღწერა პირველი იყო სირიაში კვირენიოსის მმართველობისას. ყველანი მიდიოდნენ ჩასაწერად, თითოეული თავის ქალაქში. იოსებიც წავიდა გალილეიდან, ქალაქ ნაზარეთიდან იუდეაში, დავითის ქალაქში, რომელსაც ეწოდება ბეთლემი, ვინაიდან იგი დავითის სახლისა და ტომის იყო. რათა ჩაწერილიყო მარიამთან ერთად, რომელიც მასზე იყო დანიშნული და ორსულად იყო. 6 მათი იქ ყოფნისას შეუსრულდა მარიამს მშობიარობის დღეები. და შვა ძე, თავისი პირმშო, შეახვია და მიაწვინა იგი ბაგაში, ვინაიდან სასტუმროში არ იყო ადგილი მათთვის.

მწყემსები და ანგელოზები

იმ მხარეში მწყემსები იყვნენ მინდვრად და ღამით დარაჯობდნენ თავიანთ სამწყსოს. და აჰა, უფლის ანგელოზი დაადგა მათ, უფლის დიდება გამოუბრწყინდათ და შეშინდნენ დიდი შიშით. 10 და უთხრა მათ ანგელოზმა: „ნუ გეშინიათ. აჰა, გახარებთ დიდ სიხარულს, რომელიც მთელი ხალხისა იქნება: 11 ვინაიდან დღეს დავითის ქალაქში თქვენთვის იშვა მაცხოვარი რომელიც არის ქრისტე უფალი. 12 და ნიშნად ეს გექნებათ: იპოვით ყრმას შეხვეულს და ბაგაში მწოლარეს.“ 13 და უეცრად გაჩნდა ანგელოზთან ერთად დიდძალი ციური ლაშქარი და აქებდნენ ღმერთს და ამბობდნენ: 14 „დიდება მაღალთა შინა ღმერთს, მშვიდობა ქვეყანად და კაცთა შორის სათნოება!“
    15 როცა ანგელოზები ზეცად ამაღლდნენ, მწყემსებმა უთხრეს ერთმანეთს: „წავედით ბეთლემს და ვნახოთ მომხდარი ამბავი, უფალმა რომ გვაუწყა.“ 16 გაჩქარებულნი მივიდნენ და ნახეს მარიამი და იოსები, ბაგაში მწოლარე ყრმა. 17 როცა დაინახეს, მოუთხრეს ამბავი, რაც ემცნოთ მათ ამ ყრმაზე. 18 ვინც კი ისმენდა, ყველას უკვირდა, რასაც მწყემსები ეუბნებოდნენ მათ. 19 მარიამმა კი ჩაიმარხა ყოველი სიტყვა და ჩაიდო ისინი გულში 20 და დაბრუდნენ მწყემსები და ადიდებდნენ და აქებდნენ ღმერთს ყოველივე იმის გამო, რაც ესმათ და იხილეს, როგორც ემცნოთ მათ. 21 და როცა შესრულდა რვა დღე, რათა წინადაეცვითათ მისთვის, დაერქვა მისი სახელი იესო, ანგელოზის მიერ დარქმეული მუცელში ჩასახვამდე.

მირქმა

22 და როცა შესრულდა მათი განწმედის დღეები მოსეს რჯულისამებრ, აიყვანეს იგი და იერუსალიმს უფლის წინაშე წარსადგენად. 23 როგორც უფლის რჯულში სწერია: „ყოველ მამროვანს, რომელმაც განაპოს საშო, უფლის წმიდა ეწოდოს, 24 და შესწირონ მსხვერპლად, როგორც უფლის რჯულშია ნათქვამი, ორი გვრიტი ან ორი მართვე მტრედისა“
   25 და აჰა, იყო იერუსალიმში კაცი, სახელად სიმონი, კაცი მართალი და ღვთისმოშიში, რომელიც მოელოდა ისრაელის ნუგეშისცემას, და სულიწმიდა იყო მასზე. 26 სულიწმიდისგან ჰქონდა ნაუწყები, რომ არ იხილავდა სიკვდილს უფლის ცხებულის ხილვამდე. 27 შევიდა სულით ტაძარში და, როცა მშობლებმა მიიყვანეს ყრმა იესო, რათა მოქცეოდნენ მას რჯულის წესისამებრ, 28 მან მიირქვა ყრმა მკლავებზე, ადიდა ღმერთი და თქვა: 29 „ახლა კი გამიშვი, ბატონო, შენი მონა მშვიდობით, როგორც ნათქვამი გაქვს. 30 ვინაიდან იხილა ჩემმა თვალმა შენი ხსნა, 31 რომელიც შენ განამზადე ყოველი ხალხის წინაშე, 32 წარმართათვის ნათლის გამოსაცხადებლად და შენი ხალხის, ისრაელის, დიდებად.“ 33 იოსებს და მის დედას კი უკვირდათ მასზე ნათქვამი. 34 და აკურთხა სიმონმა ისინი და უთხრა მარიამს, მის დედას: „აჰა, განწესებულია ეს მრავალთა დამხობად და აღდგენად ისრაელში და საცილობელ ნიშნად. 35 და თვით შენს სულშიც გაივლის მახვილი, რათა გაცხადდეს მრავალ გულთაგან ზრახვები.“
   36 და იყო ანა წინასწარმეტყველი, ფენუელის ასული, აშერის ტომიდან, ღრმად მოხუცებული, თავისი ქალწულობის შემდეგ შვიდ წელიწად ნაცხოვრები ქმართან. 37 იყო იგი ოთხმოცდაოთხი წლის ქვრივი, არ შორდებოდა ტაძარს, მარხვით და ვედრებით ემსახურებოდა დღე და ღამ. 38 ისიც იმავე ჟამს იყო მისული და ადიდებდა ღმერთს და ელაპარაკებოდა მასზე ყველას, ვინც კი გამოსყიდვას მოელოდა იერუსალიმში.

ნაზარეთში დაბრუნება

39 როცა აღასრულა ყოველივე უფლის რჯულისამებრ, დაბრუდნენ გალილეაში, თავიანთ ქალაქ ნაზარეთში. 40 ხოლო ყრმა იზრდებოდა, მტკიცდებოდა სულით და ივსებოდა სიბრძნით და ღვთის მადლი იყო მასზე.

თორმეტი წლის იესო ტაძარში

41 და დადიოდნენ მისი მშობლები ყოველ წელიწადს იერუსალიმში პასექის დღესასწაულზე. 42 და როცა თორმეტი წლისა გახდა, ავიდნენ იერუსალიმში ჩვეულებისამებრ, სადღესასწაულოდ. 43 ხოლო დღესასწაულის დამთავრების შემდეგ, უკან რომ დაბრუდნენ, ყრმა იესო დარჩა იერუსალიმში, და არ იცოდნენ იოსებმა და მისმა დედამ. 44 ეგონათ, რომ მგზავრთა შორის იყო და ერთი დღის გზა რომ გაიარეს, დაუწყეს ძებნა ნათესავებსა და ნაცნობებს შორის. 45 რომ ვერ იპოვეს იგი, დაბრუდნენ იერუსალიმში და ეძებდნენ მას. 46 სამი დღის შემდეგ იპოვეს ტაძარში მჯდომი მოძღვართა შორის, უსმენდა და ეკითხებოდა მათ. 47 და გაოცებული იყო ყველა მისი მსმენელი მისი გონებითა და პასუხებით. 48 რომ დაინახეს იგი, გაუკვირდათ, და დედამისმა უთხრა მას : „ეს რა გვიყავი, შვილო? აჰა, მამაშენი და მე შეწუხებულნი დაგეძებთ.“ 49 მან უთხრა მათ: „რატომ მეძებდით? ნუთუ არ იცით, რომ მამის სახლში უნდა ვიყო?“ 50 ხოლო მათ ვერ გაიგეს სიტყვა, რაც უთხრა მათ. 51 და გაჰყვა მათ და მივიდა ნაზარეთს და ემორჩილებოდა მათ. დედამისმა კი გულში ჩაიმარხა ყოველივე ეს. 52 ხოლო იესოს ემატებოდა სიბრძნე და ტანი, და მადლი ღვთისა და ადამიანთა წინაშე.

თავი პირველი                                                                                                                                          თავი მესამე

Newer Post
Older Post

COMMENTS