გამოსვლა
151 მაშინ უგალობეს მოსემ და ისრაელის ძეთ ეს საგალობელი უფალს: „ვუგალობ უფალს, რადგან იგი ძლიერ განდიდდა. ცხენი და მხედარი ზღვაში ჩაყარა. 2 ჩემი ძალა და გალობაა უფალი. ის მყავდა მხსნელად, იგია ჩემი ღმერთი, და განვადიდებ მას; ჩემი მამის ღმერთია და ავამაღლებ მას. 3 უფალი მეომარია, უფალია სახელი მისი. 4 ეტლები ფარაონისა და მისი ჯარი ზღვაში ჩაყარა და მისი რჩეული მხედართმთავარნი ჩაიძირნენ მეწამულ ზღვაში. 5 დაფარა ისინი სიღრმემ, ჩაიძირენ ისინი სიღრმეში ლოდივით. 6 მარჯვენა შენი, უფალო, განთქმულია ძალით, მარჯვენა შენი, უფალო, მტერს მუსრავს. 7 და შენი დიდებულების სიდიადით ამხობ შენს წინააღმდეგ ამხედრებულებს. გზავნი შენს მძვინვარებას და ნამჯასავით გადაბუგავს მათ. 8 და შენი ნესტოების სუნთქვაზე დაგროვდნენ წყლები, კედლად აღიმართნენ ღვარები, მორევები გამყარდა ზღვის გულში. 9 თქვა მტერმა: ‘დავედევნები, დავეწევი, გავიყოფ ნადავლს. ამით აივსება ჩემი სული, ვიშიშვლებ მახვილს, მოსრავს მათ ჩემი ხელი.’ 10 შენ შეუბერე შენი სულით და ისინი ზღვამ დაფარა: ტყვიასავით ჩაიძირნენ ადიდებულ წყალში. 11 ვინაა შენი სადარი ღმერთთა შორის, უფალო? ვინაა, შენი სადარი, სიწმინდით დიდებულო. საკვირველო ხოტბებით, მოქმედო სასწაულებისა? 12 შენ გაიწოდე მარჯვენა შენი: პირი უყო მათ მიწამ. 13 შენ წარმართავ შენი წყალობით ამ ხალხს, შენ რომ იხსენი. წინ გაუძეხი შენი ძალით შენი წმიდა სამყოფელისკენ. 14 ისმინეს ხალხებმა და თრთიან, ძრწოლამ მოიცვა ფილისტიმის მცხოვრებნი. 15 მაშინ შეძრწუნდნენ მთავრები ედომისა, მოაბის მთავრები აიტანა კანკალმა. შეკრთა ყველა მცხოვრები ქანაანისა. 16 დაეცათ მათ შიში და ძრწოლა. შენი მკლავის სიდიადემ დაადუმა ისინი, როგორც ლოდი, სანამ გაივლიდეს შენი ხალხი, უფალო, სანამ გაივლიდეს ეს ხალხი, რომელიც შენ გამოისყიდე. 17 მიიყვანე ის და დანერგე იგი შენს სამკვიდრებელ მთაზე, იმ ადგილზე, რომელიც შექმენ შენს დასავანებლად, უფალო, საწმიდარში, მეუფეო, რომელიც განამზადეს შენმა ხელებმა. 18 უფალი იმეფებს უკუნითი უკუნისამდე.” 19 როცა შევიდა ფარაონის ცხენები ეტლებითა და მხედრებითურთ ზღვაში, მოაქცია უფალმა მათზე ზღვის წყალნი, ხოლო ისრაელის ძეთ გაიარეს მშრალზე შუაგულ ზღვაში. 20 და აიღო მირიამ წინასწარმეტყველმა, აარონის დამ, დაფდაფი ხელში და მიჰყვა ყველა ქალი უკან დაფდაფებითა და ფერხულით. 21 და მიუგო მირიამმა: „უგალობეთ უფალს, რადგან ძალზე განდიდდა იგი. ცხენი და მხედარი ზღვაში ჩაყარა.” 22 აჰყარა მოსემ ისრაელი მეწამული ზღვიდან, და გავიდნენ ისინი შურის უდაბნოსაკენ. და იარეს სამი დღე უდაბნოში და ვერ იპოვეს წყალი. 23 და მივიდნენ მარას, და ვერ დალიეს წყალი მარაში, რადგან მწარე იყო ის. ამიტომ ეწოდა მას სახელად მარა. 24 და დრტვინავდა ხალხი მოსეზე ასე: „რა დავლიოთ?” 25 და შეღაღადა მოსემ უფალს, და უჩვენა მას უფალმა ძელი. და მან ჩააგდო იგი წყალში, და გაამტკნარა წყალი. იქ დაუდგინა ღმერთმა მას წესი და სამართალი, და იქ გამოსცადა იგი. 26 და თქვა: „თუ გაგონებით გაიგონებ უფლის, შენი ღვთის ხმას და სწორად მოიქცევი მის თვალში და ყურად იღებ მის მცნებებს, დაიცავ მის ყოველ წესს,არ მოვავლენ შენზე არც ერთ სენს, რომელიც მე მოვავლინე ეგვიპტეზე, რადგან მე ვარ უფალი, შენი მკურნალი. 27 და მივიდნენ ელიმში, და იქ იყო თორმეტი წყაროსთვალი და სამოცდაათი პალმის ხე, და დაიბანაკეს იქ, წყლის პირას.